لاتین از قرن اول قبل از میلاد

دوربین AHD  به عنوان یک تکنولوژی پرطرفدار در سیستم‌های نظارتی مطرح است که ترکیبی از قابلیت‌های دوربین‌های آنالوگ سنتی با کیفیت تصویری ارتقا یافته را ارائه می‌دهد. این نوع دوربین‌ها به دلیل عملکرد قابل قبول و هزینه مناسب، گزینه‌ای محبوب برای طیف گسترده‌ای از پروژه‌های نظارتی به شمار می‌روند. در این قسمت از مقایسه بین دوربین‌های AHD و IP، به بررسی مشخصات فنی، نقاط قوت و محدودیت‌های این فناوری، همچنین کاربردهای رایج آن خواهیم پرداخت.

تفاوت اصلی دوربین مداربسته آی پی (IP) و ای اچ دی (AHD)

تفاوت اصلی بین دوربین‌های مداربسته IP و AHD در نحوه انتقال و پردازش تصاویر است. دوربین‌های IP از طریق شبکه‌های اینترنتی و پروتکل‌های دیجیتال، تصاویر را با کیفیت بالا و قابلیت‌های پیشرفته‌ای مانند انتقال بی‌سیم، رمزنگاری و مدیریت از راه دور ارسال می‌کنند. در مقابل، دوربین‌های AHD از فناوری آنالوگ برای انتقال سیگنال تصویری استفاده می‌کنند که کیفیت تصویر خوب و هزینه پایین‌تری دارد، اما امکانات هوشمند و انعطاف‌پذیری سیستم‌های IP را ندارد. به طور خلاصه، دوربین‌های IP برای پروژه‌های پیشرفته‌تر و بزرگ‌تر مناسب‌تر هستند، در حالی که AHD گزینه‌ای اقتصادی و ساده‌تر برای نصب‌های کوچک‌تر به شمار می‌رود.

مقایسه دوربین AHD و IP باهم

امروزه انواع مختلفی از دوربین‌های مداربسته توسط برندهای گوناگون از جمله داهوا، دوربین ایمو و… با کاربردهای متنوع تولید می‌شوند که دو دسته اصلی آن‌ها، دوربین‌های تحت شبکه (IP) و دوربین‌های آنالوگ AHD هستند. این دو نوع دوربین در جنبه‌های متعددی با هم تفاوت دارند که در ادامه به مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم:

1. تفاوت در نوع کابل‌کشی

دوربین‌ های IP برای انتقال داده‌های تصویری از کابل‌های شبکه (LAN) استفاده می‌کنند که این امکان را می‌دهد تا هم داده و هم برق (از طریق POE) به وسیله یک کابل تامین شود. این ویژگی، نصب و مدیریت کابل‌کشی را ساده‌تر کرده و از شلوغی کابل‌ها می‌کاهد. در مقابل، دوربین‌های AHD معمولا با کابل کواکسیال کار می‌کنند که فقط قادر به انتقال سیگنال آنالوگ تصویر است و برای برق‌رسانی به دوربین، نیاز به کابل جداگانه یا منبع تغذیه مستقل وجود دارد.

2. مقایسه دوربین IP و AHD از نظر کیفیت تصویر

کیفیت تصاویر در دوربین‌های IP بسیار بالاتر است و امکان ضبط با رزولوشن‌هایی تا 4K و بالاتر را دارند. همچنین این دوربین‌ها قابلیت تنظیم کیفیت تصویر در شبکه و بهره‌گیری از فشرده‌سازی‌های پیشرفته را دارا هستند که به بهینه‌سازی فضای ذخیره‌سازی کمک می‌کند. دوربین‌های AHD کیفیت تصویری مناسبی در رزولوشن‌های Full HD یا کمی پایین‌تر ارائه می‌دهند، که برای بسیاری از کاربردهای معمولی کفایت می‌کند، اما توانایی رقابت با کیفیت بالای دوربین‌های IP را ندارند.

3. قابلیت POE (Power over Ethernet)

یکی از مزیت‌های مهم دوربین‌های IP، پشتیبانی از فناوری POE است که امکان انتقال برق و داده را از طریق یک کابل شبکه فراهم می‌کند. این ویژگی نصب دوربین مداربسته را بسیار ساده و سریع کرده و نیاز به سیم‌کشی جداگانه برق را حذف می‌کند. در دوربین‌های AHD چنین قابلیتی وجود ندارد و معمولا باید برق دوربین‌ها از طریق آداپتورهای جداگانه تامین شود که نصب و نگهداری سیستم را پیچیده‌تر می‌کند.

4. مقایسه دوربین IP و AHD در نحوه انتقال تصویر

دوربین‌های IP تصاویر را به صورت دیجیتال و از طریق شبکه‌های کامپیوتری ارسال می‌کنند که این امکان را فراهم می‌آورد تا تصاویر در هر نقطه از جهان با سرعت و کیفیت بالا منتقل شوند. این سیستم همچنین امکان رمزگذاری و محافظت از داده‌ها را نیز دارد. در حالی که دوربین‌های AHD تصاویر را به صورت سیگنال آنالوگ از طریق کابل کواکسیال منتقل می‌کنند که محدودیت‌هایی در فاصله انتقال و کیفیت تصویر ایجاد می‌کند و امنیت کمتری نسبت به سیستم‌های دیجیتال دارد.

5. امکانات هوش مصنوعی

دوربین‌های تحت شبکه به راحتی قابل تجهیز به نرم‌افزارهای پیشرفته هوش مصنوعی هستند که قابلیت‌هایی مانند تکنولوژی تشخیص چهره دوربین مداربسته، تشخیص حرکت هوشمند، شمارش افراد و تحلیل رفتاری را ممکن می‌سازد. این امکانات باعث می‌شوند که سیستم‌های امنیتی بسیار هوشمندتر و واکنش‌پذیرتر عمل کنند. از سوی دیگر، دوربین‌های AHD به دلیل محدودیت‌های سخت‌افزاری و انتقال آنالوگ، معمولاً فاقد این امکانات هوشمند پیشرفته هستند یا اگر داشته باشند، در سطح بسیار پایه و محدود باقی می‌مانند.

6. نوع دستگاه ضبط

دوربین‌های IP معمولا به دستگاه‌های ضبط تصویر تحت شبکه به نام دستگاه NVR متصل می‌شوند که قابلیت مدیریت و ضبط تصاویر به صورت دیجیتال را دارند و اغلب امکاناتی مثل جستجوی هوشمند و پشتیبانی از چندین پروتکل شبکه را ارائه می‌دهند. اما دوربین‌های AHD به دستگاه  DVR متصل می‌شوند که با دریافت سیگنال‌های آنالوگ تصاویر را ذخیره می‌کنند و نسبت به NVR امکانات محدودتری دارند.

7. مکان نصب دوربین

دوربین‌های IP به دلیل انعطاف‌پذیری در کابل‌کشی و استفاده از شبکه، نصب آسان‌تری در پروژه‌های بزرگ و پراکنده دارند و می‌توانند در مکان‌های مختلف با استفاده از سوئیچ‌ها و تجهیزات شبکه به هم متصل شوند. در مقابل، دوربین‌های AHD برای نصب نیاز به کابل‌کشی مستقیم کواکسیال دارند که در پروژه‌های بزرگ و پراکنده ممکن است هزینه و زمان بیشتری صرف شود.

8. مقایسه دوربین IP و AHD از نظر سطح امنیت

انتقال دیجیتال در دوربین‌های IP امکان رمزگذاری داده‌ها و جلوگیری از دسترسی‌های غیرمجاز را فراهم می‌کند، بنابراین سطح امنیت بسیار بالاتری نسبت به سیستم‌های آنالوگ دارد. در دوربین‌های AHD به دلیل انتقال سیگنال به صورت آنالوگ، احتمال شنود یا دستکاری تصاویر وجود دارد و این موضوع می‌تواند در پروژه‌های حساس چالش‌برانگیز باشد.

9. مقایسه از نظر محدوده تحت پوشش

دوربین‌های IP به خاطر استفاده از شبکه‌های کامپیوتری قادرند در پروژه‌های وسیع با صدها یا هزاران دوربین به صورت متمرکز عمل کنند و پوشش گسترده‌ای را مدیریت نمایند. در مقابل، دوربین‌های AHD بیشتر مناسب نصب در فضاهای کوچک تا متوسط هستند و افزایش تعداد دوربین‌ها به معنای افزایش پیچیدگی کابل‌کشی و دستگاه‌های ضبط است.

10. تکنولوژی به کار رفته

دوربین‌های IP بر پایه فناوری دیجیتال و شبکه‌های کامپیوتری طراحی شده‌اند که امکان استفاده از فناوری‌های نوین مانند تحلیل داده‌های ویدئویی و ارتباطات هوشمند را دارند. دوربین‌های AHD با استفاده از تکنولوژی آنالوگ بهبود یافته، کیفیت تصویر بالاتری نسبت به دوربین‌های آنالوگ قدیمی ارائه می‌کنند اما از امکانات پیشرفته دیجیتال بی‌بهره‌اند.